آغا محمد فیاض، استاد دانشگاه و آگاه امور اجتماعی در کابل می‌گوید روزه از فروع دین اسلام است که برای تقویت تقوا، اراده، صبر و پاکی جسم و روح تشریع شده و مسلمانان در ماه مبارک رمضان به قصد تقرب به خداوند از خوردن و آشامیدن خودداری می‌کنند.

او با تأکید بر بُعد اجتماعی این عبادت می‌افزاید که در رمضان همه مسلمانان، بدون درنظرگرفتن ثروت، نژاد، قومیت و مقام، در زمان معین گرسنگی و تشنگی را تجربه می‌کنند و این وضعیت مشترک، فاصله‌های طبقاتی را کمرنگ ساخته، روح همدلی، کمک به نیازمندان، محبت خانوادگی، صبر جمعی و کاهش تنش‌های اجتماعی را در پی دارد.

فیاض با اشاره به نظریه «همبستگی اجتماعی» امیل دورکیم، بر نقش مراسم جمعی چون افطاری، حضور در مسجد، نماز جماعت، تلاوت قرآن و کمک به نیازمندان در تحکیم پیوندهای اجتماعی، عدالت و اخلاق عمومی تأکید کرده و رمضان را زمینه‌ساز کاهش جرایم و تقویت پایداری فرهنگی در جامعه اسلامی می‌داند.

در عین حال، حاجی محمد صادقی، عالم دین، روزه را فرصت خودسازی دانسته و از سرمایه‌داران می‌خواهد در این ماه دست فقرا و مستمندان را گرفته، در افطاری با آنان همکاری کنند، از افزایش قیمت مواد خوراکی بپرهیزند و فرهنگ غمخواری و دست‌گیری از نیازمندان را در جامعه نهادینه سازند.