محمد مبین، معروف به «جنرال مبین»، فعال رسانه‌ای که سابقه بلندی در تولید محتوای تند و آتشین برای طالبان داشت، این بار در سکوت خبری و با یک ویدیوی کوتاه به میدان بازگشته است؛ ویدیویی که به جای رجزخوانی‌های مرسوم، حاوی جمله‌ای درباره «مکدر کردن خاطر رهبران» بود.

او که با فرمان رهبر طالبان از بند محکومیت ۱۸ ماهه (با ۱۳.۵ ماه حبس کشیده) رها شده، در نخستین اظهارات خود به‌وضوح از ادبیات سابق فاصله گرفت. مبینی که روزگاری ژست «جنرال» به خود می‌گرفت و از هیچ جنجالی از جمله حمله به پاکستان ابا نداشت، حالا مقابل دوربین نشسته تا تعهد بدهد دیگر حرفی نزند که «خوشایند رهبران نباشد».

این چرخش، نه با سر و صدا، که با نوعی عقب‌نشینی آرام همراه بوده است. گویی صاحب‌امتیاز لقب «جنرال»، پس از ۴۰۰ روز محکومیت، کشف کرده که سقف دهانش از محدوده‌ای که تصور می‌کرد کوتاه‌تر است. او حالا در «خانه شخصی» خود نشسته، بی‌آنکه کسی بداند آیا هنوز میکروفونی برایش روشن خواهد شد یا این پایان خط رسانه‌ای کسی است که روزی تصور می‌کرد با نیش قلم و تندی زبان می‌تواند همیشه یک گام جلوتر از ساختار حرکت کند.

فعلاً آنچه از این آزادی به گوش می‌رسد، نه غرش یک «جنرال» پیروز، که صدای آرام کسی است که فهمیده شاید زیاده‌روی کرده باشد. باید دید این «تجدیدنظر» تاوانی برای آزادی بوده، یا صرفاً پیش‌درآمد یک بازنشستگی محترمانه.