برای دهه‌ها، پنتاگون هر پرسشی درباره بشقاب‌پرنده‌ها را با سکوت یا شوخی پاسخ می‌داد. اما حالا، به فرمان دانلد ترامپ، ۱۶۲ فایل محرمانه از پدیده‌های ناشناس هوایی روی یک سایت عمومی قرار گرفته است؛ از مشاهدات فضانوردان آپولو در ماه تا گوی‌های نورانی در آسمان عراق. پرسش اما همچنان باقی است: آیا ما در این جهان تنها نیستیم؟

تصور کنید یک خلبان جنگندهٔ اف-۱۸ در اقیانوس اطلس در حال پرواز است. ناگهان، یک گوی درخشان و سفیدرنگ با سرعتی حیرت‌آور از برابر چشمانش عبور می‌کند. دوربین مادون‌قرمز هواپیما آن را ضبط می‌کند. این فیلم، تا همین چندی پیش در طبقه‌بندی محرمانهٔ پنتاگون قرار داشت. اما اکنون، روی یک وب‌سایت عمومی بارگذاری شده و هرکسی می‌تواند آن را ببیند.

در یک اقدام بی‌سابقه، وزارت دفاع ایالات متحده (پنتاگون) در ماه می ۲۰۲۶ یک وب‌سایت تازه به آدرس war.gov/UFO راه‌اندازی کرد و بیش از ۱۶۰ فایل شامل اسناد، ویدئوها و عکس‌های مربوط به «پدیده‌های ناشناس هوایی» (UAP) را از حالت محرمانه بیرون کرد. این اقدام که به فرمان مستقیم دانلد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت امریکا و در راستای «شفافیت حداکثری» صورت گرفت، پنجره‌ای تازه به روی یکی از مرموزترین پرونده‌های تاریخ معاصر گشوده است.

از بشقاب‌پرنده‌های دهه ۴۰ تا گوی‌های نورانی در عراق

آرشیوی که حالا در دسترس عموم است، بازهٔ زمانی درازی را در بر می‌گیرد: از گزارش‌های دست‌نویس دههٔ ۱۹۴۰ میلادی که به مشاهدهٔ بشقاب‌پرنده‌های کلاسیک اشاره دارند، تا فیلم‌های مادون‌قرمزی که پهپادها و جنگنده‌های مدرن در همین اواخر ضبط کرده‌اند. در میان این مجموعه، چند مورد بیش از همه جلب توجه می‌کند:

· مشاهدات فضانوردان آپولو: در میان اسناد تازه‌منتشرشده، صحبت‌هایی از فضانوردان مأموریت‌های آپولو ۱۱، ۱۲ و ۱۷ به چشم می‌خورد که در حین سفر به کرهٔ ماه، منابع نوری عجیب و غیرقابل‌توضیحی را دیده بودند. باز آلدرین، یکی از پرآوازه‌ترین فضانوردان جهان، از جمله کسانی بوده که آنچه را دیده، با مرکز کنترل در میان گذاشته بود.
· گوی نورانی در عراق (۲۰۲۲): یک گزارش نظامی از عراق، یک شیء کروی و نورانی را توصیف می‌کند که برخی تحلیل‌گران آن را به «چشم سائورون» در فیلم ارباب حلقه‌ها مانند کرده‌اند.
· اشیای فلزی شناور: در چندین گزارش جداگانه، سربازان و افسران از اشیای فلزی شناوری یاد کرده‌اند که یکباره از دل یک منبع نوری شدید پیدا می‌شوند و با چالاکی‌ای فراتر از فناوری‌های شناخته‌شدهٔ بشری حرکت می‌کنند.

معمایی که همچنان سر به مهر مانده

نکتهٔ جالب و شاید ناامیدکننده برای آنانی که می‌خواهند موجودات فضایی پیدا شوند، این است که پنتاگون هیچ‌یک از این پرونده‌ها را «حل‌شده» نمی‌داند. بر اساس بیانیهٔ رسمی این وزارتخانه، تمام ۱۶۲ فایل هنوز در دستهٔ «حل‌نشده» (Unresolved) باقی مانده‌اند. به گفتهٔ مقامات، کمبود اطلاعات، کیفیت نازل بعضی از تصاویر و نداشتن داده‌های کافی، نگذاشته که این پدیده‌ها یک توضیح قطعی پیدا کنند.

حتی یک هشدار حقوقی در پایین بسیاری از این اسناد دیده می‌شود که تأکید می‌کند این توصیفات، برداشت‌های شخصیِ گزارش‌دهنده‌ها است و نباید آن را به‌عنوان نتیجه‌گیری رسمی دولت امریکا حساب کرد.

اگر موجود فضایی نیست، پس چی می‌باشد؟

پنتاگون در این زمینه سه گمانهٔ اصلی را پیش می‌کشد: پدیده‌های جوی کمیاب و ناشناخته، فناوری‌های پیشرفتهٔ ساخت بشر (که احتمالاً به کشورهای رقیب مثل چین یا روسیه تعلق دارد)، یا اشتباه در سنسورها و دوربین‌های جاسوسی. با این همه، مقامات اذعان می‌کنند که درصد کمی از این مشاهدات، در هیچ‌یک از این سه دسته نمی‌گنجد و هنوز هم بی‌پاسخ مانده است.

دولت امریکا از مردم عادی و پژوهشگران مستقل خواسته تا با مراجعه به این آرشیو، خودشان دست به کار شوند و شواهد را زیر ذره‌بین ببرند. این شیوه، اگرچه نشانی از شفافیت است، اما می‌تواند تلاشی برای شریک ساختن دیگران در بار سنگین یک معمای جهانی هم باشد.

شاید کسی در میان همین ۱۶۲ فایل، نکته‌ای پیدا کند که ارتش امریکا هم از فهمیدنش درمانده بود. یا شاید، پاسخ این معما همانقدر زمینی باشد که همیشه گمان می‌بردیم. اما یک چیز قطعی است: آسمان بالای سر ما، دیگر مثل گذشته خاموش نیست.