مذاکرات سهمرحلهای طالبان و پاکستان، از دوحه تا استانبول، به شکست انجامید و نشان داد که اسلامآباد نمیتواند وابستگی تاریخی طالبان را به نفع منافع خود تضمین کند. در حالی که طالبان، با وجود فقدان مشروعیت ملی، در برابر فشارهای پاکستان موضعی نسبی و ملیگرایانه گرفتهاند، کشورهای منطقه به دنبال بدیلی مشروع و فراگیر برای ایجاد توازن قدرت هستند. در چنین شرایط بحرانی، تشکیل حکومت در تبعید توسط جریانهای ملی و معتدل طالبان میتواند راهی برای بازتعریف مشروعیت سیاسی و احیای وحدت ملی باشد.
نشست تازهی فرمت مسکو با حضور طالبان و کشورهای مهم منطقه، نه تنها بیانگر تغییر موازنه قدرت در اوراسیاست، بلکه نشانهای از انتقال مدیریت بحران افغانستان به سطح منطقهای و دورشدن آن از چارچوبهای غربمحور است.
با عضویت در خبرنامه جدیدترین اخبار را در ایمیل خود دریافت کنید!
